<title_newspaper="Życie Warszawy">
<title_article="Dwaj przegrani Amerykanie">
<author_1="Georges Dervelle">
<author_2="">
<language="pl">
<style="press">
<year="1951">
<month="6">
<date="1951-06-22">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Już podczas kampanii wyborczej amerykańskie pismo ilustrowane „Match” uznało wybory francuskie za sprawę „wewnętrznej polityki” Stanów Zjednoczonych, przestrzegając, że utrzymanie głosów komunistów na poziomie 1946 r. uniemożliwiłoby administracji trumanowskiej popieranie koalicji atlantyckiej przed senatem.„Match” sprecyzował, że imperialiści amerykańscy przyjęli następujące „stawki” dla oceny sukcesu sił pokojowych we Francji: ponad 5 mln. głosów — „klęska”, 4-5 mln. głosów —„poważna porażka”, 3-4 mln. głosów — „umiarkowany sukces”, poniżej 3 mln. głosów — „zwycięstwo”. Odpowiedź ludu Francji przynosi klęskę amerykańskim podżegaczom wojennym.
„Fizjonomia kraju”
Tuba amerykańskiej propagandy na Europę — kontynentalne wydanie „New York Herald Tribune” nie ukrywa powagi sytuacji, pisząc z niekłamanym żalem: „Francuska Partia Komunistyczna pozostaje największą partią Francji”. W kilka godzin później półofcijalny organ francuskiego MSZ, „Monde”, wyjaśnił cynicznie, że „średnia głosów, niezbędna do wyboru deputowanego FPK będzie niewątpliwie najwyższa” — i w tym się nie omylił.
Według dotychczasowych danych potrzeba było około 60 tys. głosów do wyboru jednego deputowanego FPK, podczas gdy 36 tys. głosów umożliwiało przydzielenie jednego mandatu RPF, 28 tys. — MRP, 26 tys. — SFIO, 23 tys. — RGR, a zaledwie 19 tys. — tzw. „niezależnym.
Tego rodzaju specyficzna arytmetyka wyborcza możliwa jest jedynie „w demokracjach zachodnich”. Reakcyjny „Ce Matin” zmuszony był przyznać, że „wybory te stały pod znakiem oszustwa”. Dziennik podkreśla w konkluzji, że „dla poznania się z rzeczywistą fizjonomią polityczną kraju, trzeba trzymać się liczby głosów oddanych na poszczególne ugrupowania”.
„Rzeczywista fizjonomia polityczna kraju” wykazuje bezspornie, że Komunistyczna Partia Francji jest pierwszą siłą Francji, uzyskując według nie pełnych jeszcze danych ponad 5 mln. głosów. Biorąc rzecz logicznie i uczciwie faktycznym wpływom KPF w kraju powinna odpowiadać stosowna liczebnie reprezentacja w Zgromadzeniu Narodowym. 
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_2>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>